Descrición

Trátase dun pequeno cobre asinado por Juan Patricio Morlete Ruiz, discípulo avantaxado de Miguel Cabrera. Xunto a este e a José de Ibarra, foi un dos principais referentes da plástica vicerreal do século XVIII, destacando especialmente na pintura de castas.

No reverso do marco de prata mexicana que alberga a peza, alúdese á súa calidade e a un cóengo Losada que, recentemente, se demostrou que se trataba de José Manuel Losada y Quiroga, quen ocupou diversos cargos no Cabido, entre eles, o do Voto de Granada, o que quizais poida estar relacionado coa chegada desta peza, realizada en México, arredor de 1770, sobre unha lámina de cobre que tocou a reliquia do Santuario de Guadalupe, polo citado Juan Patricio Morlete, cuxa sinatura figura nun dos ángulos inferiores do cadro.

A peza, de gran calidade pictórica, segue o modelo iconográfico frecuente no desenvolvemento do culto á Virxe de Guadalupe, sobre todo desde a súa declaración como patroa de México, a comezos do século XVIII. A imaxe da Virxe aparecida, ocupando o centro da escena, complétase coa introdución da pomba do Espírito Santo sobre a súa cabeza e cunha serie de anxos e orlas decorativas que anticipan a estética rococó. Estas orlas enmarcan medallóns nos que se representan as aparicións guadalupeñas ao indio Juan Diego entre o 9 e o 12 de 1531, identificadas mediante as súas respectivas cartelas: a primeira aparición no cerro de Tepeyac, a segunda no camiño á súa casa en Tlatilolco; o milagre das rosas recollidas en inverno; e o momento no que frei Juan de Zumárraga, bispo de México, descobre a imaxe da Virxe impresa na tilma que acollía as rosas. Aos pés de María figura a inscrición “Non fecit taliter omni nationi” (“Non fixo isto con ningunha outra nación”).