Descrición

Trátase dunha obra encargada polo Cabido para a sancristía da catedral compostelá, xunto coa imaxe de San Pedro que aínda se conserva no fondo pictórico pendente de restauración.

A composición ten por eixo central o martirio do apóstolo, que actúa como punto de referencia para distribuír o resto das figuras e dirixir a iluminación cenital, que emana desde a figura dun anxo que descende para coroar a santo André. Á esquerda, disponse un chanzo sobre o que senta o personaxe que condenaría ao santo ao seu martirio.

No conxunto de figuras destacan os escorzos, as posturas dinámicas, as súas expresións e os brillos metálicos nas armaduras; todo isto disposto sobre unha paisaxe urbana nubrada, característica do pintor. Contrasta, por outra banda, o clarescuro entre os personaxes do primeiro termo e o rompemento de ceo.

A obra amosa a influenza dun cadro de Murillo da mesma temática, conservado no Museo del Prado. Ese lenzo, inspirado en Rubens, serviu tamén de modelo para Luca Giordano, que foi mestre de García de Bouzas.